Living Large - Obesitas Vereniging

Groots leven volgens leden en vrienden van de Obesitas Vereniging.

Lenie Westerink: Een leven lang lijnen en jojo-en?

“De eerste keer dat de artsen met en over jou praten als een obees, is best schrikken. Eerst ontkennen. Ik lijn gewoon weer even, maar al gauw het besef, lijnen heeft geen zin. Na elke lijnpoging komt een periode van onverschilligheid en dan zitten de kilo's er weer aan en meer. 15 jaar lijnen, 15 jaar jojo-en, op mijn 30 ste gaat de knop om: nooit meer lijnen! Ik ben dik, nou èn. Ik ben aardig, goedlachs, ik leef gezond en beweeg voldoende. Voor de NOV probeer ik onze kijk op dik zijn uit te dragen. Ik ben gelukkig!”

Ema Wilhelmus: Zorg voor jezelf!

"Inmiddels ben ik langer dik dan ik ooit dun geweest ben. In korte tijd ben ik in een razend tempo extreem aangekomen en daar heb ik het de eerste jaren best moeilijk mee gehad. Tot overmaat van ramp was er ook nog eens geen leuke kleding te koop. Als je niet goed in je vel zit wordt dat onherroepelijk opgepakt door je omgeving. Je straalt dat namelijk uit waardoor de kans groot is op lullige opmerkingen en wijzende vingers. Weerbaar worden begint met acceptatie en een leuke verschijning. Koop flatterende kleding, doe iets met je haar, kies fleurige accessoires en loop rechtop (je mag er namelijk best zijn). Kortom verzorg je uiterlijk! Ik zeg dan ook uit de grond van mijn hart: 'Mijn lichaam hoort bij mij. Ik ben mijn lichaam. Ik zorg er goed voor en ben er blij mee."

Hanneke Niessink: Haptonomie voor een gelukkig leven!

“Bij haptonomie leer je om echt naar je lichaam te luisteren en je lichaam (en jezelf) te respecteren zoals het is. Nare opmerkingen van anderen laat je van je af glijden. Die betrek je niet langer op jezelf. Dat soort opmerkingen zeggen niets over jou, maar alles over degene die ze uitspreekt. Als je dat eenmaal ECHT door hebt, ben je in staat om van je leven te genieten. En opmerkelijk is dat je ook een andere uitstraling krijgt, waardoor mensen geen nare opmerkingen meer maken. Haptonomie heeft mijn leven volledig veranderd. Ik ben nog steeds dik, maar zit totaal anders in mijn vel. Ik ben nu gelukkig en volkomen tevreden met mezelf!”

Judian Uitenbroek: Kiezen voor een operatie?

“Het gaat bij mij altijd over gewicht. Ook zonder overgewicht. Op het moment ben ik niet obees. Door Weight Loss Surgery (gewichtsverlies door scopinaro operatie), ben ik een obees in niet obese verschijningsvorm. Een obsessie in mijn hoofd, een kwelling voor mijn lichaam waarmee ik moet dealen want ik wil aangenaam leven.”

Janine Vet: Overgewicht en zwanger worden?

“Kinderen krijgen was nog niet zo vanzelfsprekend. Bij de eerste gynaecoloog werd ik zeer gekwetst en werd het overgewicht aangewezen als oorzaak. De huisarts was ziedend en stuurde me naar een andere begripvolle gynaecoloog. Die constateerde dat overgewicht in mijn geval absoluut niet de oorzaak was. Na 3 jaar werd ik alsnog spontaan zwanger. In 5 jaar tijd hebben we 3 kerngezonde kinderen gekregen. Mijn prioriteiten zijn veranderd. Mijn gezondheid is goed en ik kan zelf voor onze kinderen zorgen. Waarbij ik niet belemmerd word door mijn overgewicht. Ik eet gezond en beweeg voldoende. Mag het een gelukkig gevoel een pondje meer zijn?"

Wanda Hinrichs: Helemaal mijn lijf!

“Mijn gewicht is mijn hele lijf en dit deel ik met iedereen om mij heen. Bij de een doe ik gewichtig, bij de andere gooi ik mijn hele gewicht in de strijd. Het biedt bescherming en soms boezemt het angst in, maar het is wel van mij op alle mogelijke manieren, en oke, een beetje van mijn man.”

Chris Singh Bajwa: Moed en uithoudingsmogen!

“Ik heb het volledig geaccepteerd. Ik ben obees. Een heel leven lang. Soms wat dunner soms wat dikker maar het is er altijd; het hoort bij mij. Het vereist met recht dapperheid om obees te zijn. Levenslang met de schrijnende stempel 'afgeprijsd' op je hoofd lopen vergt moed en uithoudingsvermogen. Obesen zijn daarbij ook nog de leunstoel van de maatschappij. Voor al die onzekere mensen die hun eigen onvrede op hen afreageren. Voor al die mensen die een zondebok zoeken voor eigen ellende. Obesen dragen een hoop maar vragen er niets voor terug. Niemand die dat ziet. Alleen de obees zelf.”

Elly Janssen: Dik en mooi?

“Meer dan 15 jaar heb ik geprobeerd af te vallen. Eerst een paar kilo's, maar alles wat ik afviel, kwam er weer aan, met een bonus. Uiteindelijk ben ik gestopt met lijnen. Ik eet gezond, probeer regelmatig te bewegen, en ik voel me veel beter. En blij zijn met een dik lichaam? Ik omgeef me met mooie beelden van ronde figuren, vanuit de oude of moderne kunst, en als dat mooi kan zijn, dan kan mijn dik lichaam dat ook.”

Willem Spijk: Diagnostiek zonder benadeling?

“40 Jaar afvallen. Schatting: 300 kg. afgevallen en 350 kg. aangekomen. Soms heb ik het gevoel of ik Mr. JoJo zelf ben. Natuurlijk zijn er in die 40 jaar momenten die je in het bijzonder bijblijven. Ik kan me het moment herinneren dat mijn psychiater zei: "U hebt een ernstige eetverslaving". Onderweg naar huis, in de auto, dacht ik: werkelijk, die man is gestoord. Ik, een eetverslaving? Ik eet graag lekker, maar wie niet? Thuis gekomen vertelde ik het, toen nog lachend, aan mijn vrouw. Zij reageerde echter anders dan ik verwacht had. De twijfel begon toe te slaan. Langzaam sloeg mijn lachen om in een huilbui. Dan maar eten. Kan ik het helpen, ik ben toch eetverslaafd? Toen besefte ik, wat ik tijdens mijn opleiding geleerd had. Diagnostiek in de psychiatrie is gevaarlijk zonder behandeling.”

Trees Vossen: Ik lever een bijdrage aan de obesitas zorgverlening!

“Ik ben een van de mensen die in het hang- en trekteam zit. Mijn eerste bijeenkomst was bij ergo-coaches in Wassenaar. Een van de sprekers had gevraagd om een “dik” mens om te laten zien hoe je met dikke mensen moet omgaan die bedlegerig zijn. Er werd gewerkt met glijzeilen en tilliften voor erg zware mensen. Ik word geregeld gevraagd en vind het leuk om te doen. Ik ga het liefst naar workshops, want daar heb je zelf ook wat inbreng. Je kunt verzorgenden vertellen wat prettig is en wat niet, wat pijn doet als ze je verkeerd beetpakken. Als je wat tijd over hebt en het lijkt je leuk om een bijdrage te leveren aan de zorgverlening, geef je dan op bij de Obesitas Vereniging.”

Gouden tips van Mark Dakriet, Ster XXL Afvaller (180,4-121 kilo)

Ga jezelf niet gek lopen maken als je een keertje hebt gezondigd. Dat maakt niet uit, kop op en de volgende dag er weer tegenaan. Blijf er vooral niet in zitten.
Het is ontzettend belangrijk dat je pas gaat afvallen als je er helemaal klaar voor bent. Anders hou je het toch niet vol. Ik heb heel lang met het 'ja je moet afvallen' gelopen. Op een gegeven moment ben je er klaar voor, of dat nu is omdat je niet meer in de stoelen past in een restaurant of vliegtuig of iets anders. Voor mij ging de knop om toen ik niet meer kon sporten met de kleine.
Daarnaast is bewegen ontzettend belangrijk. Als je niet van de sportschool houdt, zoek dan iets anders waar je je prettig bij voelt en leuk vindt. Ga dan zwemmen of fietsen, lekker wandelen. Je moet zelf goed uitzoeken wat voor jou wel werkt.
Als je veel bent afgevallen vernietig dan al je oude kleren. Of geef ze weg. Maar bewaar ze niet! Anders heb je altijd zoiets van: als ik weer een paar kilo ben aangekomen kan ik dat nog aan. NEE, dan weer knokken tot je je kleren past. Je moet echt blijven knokken.
Afvallen is gewoon niet leuk, het is zwaar, het is pittig, je moet continu inspanning blijven leveren om het stabiel te houden. Je moet echt sterk zijn. Knokken knokken knokken, levenslang!