Op 15 januari 2010 werd bekend dat KLM/Air France dikke passagiers gaat verplichten een tweede vliegtuigstoel te kopen als zij niet binnen de armleuningen van de vliegtuigstoelen passen. De KLM voert aan dat dit een maatregel is in verband met de veiligheid van de passagiers.

De NOV is van mening dat dikke passagiers die niet tussen de armleuningen van een vliegtuigstoel passen vallen onder de Verordening (EG) nr. 1107/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 inzake de rechten van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit die per luchtvervoer reizen [Publicatieblad L 204 van 26.7.2006]
SAMENVATTING van deze verordening vindt u onder aan deze tekst.
De NOV staat in nauw overleg met de Chronisch Zieken- en Gehandicaptenraad om gezamenlijk deze zaak aan te pakken. Doel daarbij is in eerste instantie het ongedaan maken van deze maatregel. Voor de langere termijn stellen we ons tot doel om binnen de inrichting van vliegtuigen meer en betere voorzieningen voor personen met een mobiliteitsprobleem zoals daar zijn grotere, bredere stoelen en grotere beenruimte.

De NOV is bijzonder teleurgesteld dat na een overleg in oktober 2007, nu geheel onverwacht deze maatregel als voldongen feit wordt gepresenteerd.

Tijdens het overleg was de situatie zo dat iedere obese persoon via de medische dienst om een oplossing op maat kon vragen. Dit werd niet als een optimale situatie gezien. De obesitas vereniging heeft toen nadrukkelijk haar wens uitsproken en haar expertise aangeboden om samen met de KLM naar blijvende oplossingen te zoeken.

Toelichting

De Nederlandse Obesitas Vereniging is van mening dat de nu voorgestelde maatregel niet door de beugel kan. Daarvoor zijn er meerdere redenen:

· Wij begrijpen dat de veiligheid er mogelijk bij gebaat is dat dikke passagiers twee stoelen bezetten. Wij begrijpen niet dat daarvoor dubbel betaald zou moeten worden. Dat heeft niet met veiligheid te maken.

· Wij begrijpen dat het voor de naastzittende passagier niet prettig is als er een dik persoon naast hem zit. Wij zien dit ook graag opgelost. Het is ook voor de dikke persoon geen pretje. De wens om meer ruimte gaat hier uit van zowel de dikke passagier als ook de naast hem zittende passagier, een gedeeld probleem dus. Beide partijen zijn bij een oplossing gebaat. Het is oneerlijk om één partij voor de kosten van de oplossing te laten opdraaien. Het is net zo dwaas om de partij die veel ruimte wil en garantie wil hebben dat er géén dik persoon naast hem komt te zitten, meer te laten betalen voor een extra stoel.

· Obesitas is een aandoening die door de World Health Organisation erkend als ziekte. Morbide obesitas is een gradatie in deze ziekte die het patiënten veelal onmogelijk maakt zich in te passen in de vormgegeven maatschappij zoals bijvoorbeeld het interieur van een vliegtuig. In die gevallen zijn aanpassingen noodzakelijk.

· Obesitas is bijzonder moeilijk te behandelen in die zin dat van dikke mensen dunne mensen gemaakt kunnen worden. Behaalde successen zijn nagenoeg altijd tijdelijk. . Optimale behandeling levert meestal wel goede gezondheidswinst op, doch slechts in een gering aantal gevallen ook zoveel gewichts- en omvangsreductie dat het probleem is opgelost. (Slagingspercentages lopen uiteen tussen 20 en 30% succesvol al naar gelang de mogelijkheden van behandeling.)

· De voorgestelde maatregel tast de solidariteit aan. Wij zijn van mening dat de slachtoffers van het maatschappelijk probleem obesitas, niet verder gestraft mogen worden met verhoogde tarieven voor diensten.

Wijchen, 20 januari 2010.

M.C.van Spanje, vice voorzitter

Verordening (EG) nr. 1107/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 inzake de rechten van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit die per luchtvervoer reizen [Publicatieblad L 204 van 26.7.2006]

SAMENVATTING

Bij de verordening inzake de rechten van luchtreizigers met beperkte mobiliteit wordt het luchtvervoerders of touroperators verboden de boeking of het aan boord stappen van personen te weigeren om reden van hun handicap *.

Er bestaan echter enkele uitzonderingen en afwijkingen waar een dergelijke weigering wel is toegestaan, met name om wettelijk vastgelegde gerechtvaardigde veiligheidsredenen.
De luchtvervoerder kan de boeking van een persoon met beperkte mobiliteit of het aan boord gaan van een dergelijke persoon weigeren, of eisen dat een persoon met beperkte mobiliteit een begeleider heeft, teneinde de in de wet neergelegde veiligheidseisen na te komen of wanneer de grootte van het luchtvaartuig het aan boord gaan van de persoon in kwestie fysiek onmogelijk maakt.

Binnen vijf werkdagen volgend op de boeking of instapweigering of het opleggen van de voorwaarde van een begeleider informeert de luchtvervoerder de persoon met beperkte mobiliteit schriftelijk van de betreffende redenen.

Personen met beperkte mobiliteit hebben het recht op gratis bijstand in de luchthaven (bij vertrek, aankomst of transit) en aan boord van het vliegtuig (bijvoorbeeld het vervoer van rolstoelen of van blindengeleidehonden).

Het zijn de beheersorganen van de luchthavens die de bijstand moeten leveren; om die dienstverlening te financieren mogen zij de luchtvaartmaatschappijen een heffing opleggen.

De lidstaten moeten voorzien in sancties bij niet-naleving en moeten onafhankelijke organen oprichten om klachten te behandelen.

Belangrijkste begrippen

· "gehandicapten" of "personen met beperkte mobiliteit": personen wier mobiliteit bij het gebruik van vervoer beperkt is ten gevolge van een lichamelijke (zintuiglijke of locomotorische, permanente of tijdelijke) handicap, een intellectuele handicap of stoornis, of enige andere oorzaak van handicap, of ten gevolge van leeftijd, en wier situatie vereist dat zij passende aandacht krijgen en dat de aan alle passagiers verstrekte diensten aan hen worden aangepast.